In gesprek met Jeannette van Uffelen, de bedenker van het concept:

Waar komt dit idee vandaan?
annietoos“Ik heb 15 jaar in de psychiatrie, crisisopvang en ambulante hulpverlening gewerkt. Daarna in de ICT, ik ben dus ook een techneut en al meer dan 10 jaar ondernemer. Mijn eerste gedachten over We Love to Live Here  ontstonden toen ik begin twintig was en wij probeerden zowel de samenleving als de instituties te normaliseren. Ik was ervan overtuigd dat iedereen uit het gesticht moest en dat zelf ook wilde.

Jaren later, toen ik ambulant bij de Sociaal Pedagogische Dienst werkte en Frans, een zwak begaafde  man die zelfstandig woonde, mij vroeg: ‘Jeannette, kun je niet gewoon een plek in een inrichting voor me regelen?’  werd voor mij duidelijk dat niet iedereen zo blij was met die zelfstandigheid. Frans was een man met mogelijkheden  (dé term in 1995), maar hij werd gepest in de straat en op z’n werk. Hij redde het niet, omdat niemand in de buurt een beetje vriendelijk op hem reageerde. Ja, hij zag er een beetje raar uit misschien? We plakken etiketjes op alles dat anders is en hebben aparte wijken gebouwd voor gezinnen, studenten, bejaarden en allerlei voorzieningen voor alles wat een stempel heeft. Het kost een hoop geld en we weten niet meer wie voor wat verantwoordelijk is. We zijn bang voor het andere, terwijl juist het anders zijn ons interessanter maakt. De zorg is een koud en kostbaar systeem geworden en ik weet zeker dat het anders kan: liever, leuker en makkelijker! Voor minder geld.”

Vanwaar jouw nadruk op diversiteit en de generatiemix?
Sarhea en ik Nijmegen“Ik ben opgegroeid in familieverband en toen mijn opa overleed ging ik bij mijn oma wonen. Soms was het zwaar, maar mijn oma was er ook altijd voor mij geweest. Je wordt een beter mens door van betekenis te zijn voor iets of voor iemand. Dat heb ik altijd zo gezien, ook al lijkt het niet meer de norm. Zorg wordt soms zo bepaald door het systeem, dat het contact er bij inschiet. Tijdens ziekenbezoek bij de patiënt in bed kruipen is niet gebruikelijk, maar het werkte wel bij een angstige zieke vriendin, zodat ze eindelijk een uurtje sliep (foto). Hoezo intensive care? Zo eenvoudig! Ik heb veel gereisd en met mensen gewerkt van alle leeftijden, uit alle sociale lagen, van ongeletterd tot hooggeschoold en uit alle windstreken. En leer van de verschillen en zie hoe we in wezen hetzelfde zijn, ongeacht waar we geboren zijn. We hebben elkaar wat te bieden.”

En waarom learninglabs?
“Ik ben stressrelease expert, geschoold in de integrale psychologie én ICT systeembeheerder. Daarom werd ik een paar jaar geleden gevraagd voor innovatieprojecten in de zorg voor ouderen. Om te laten zien wat er mogelijk is, organiseerde ik in het Weekend van de wetenschap een open dag (learninglab) bij Stichting Livinglab (zie onderstaande video). Dit toont slechts een fractie van wat er kan. Weerstand tegen innovatie vertraagt en frustreert. Dit bracht mij ertoe om zelf learninglabs te bouwen in een woon- en werkgemeenschap, waar bewoners zelf kunnen kiezen, zonder dat zorgorganisaties ertussen staan. Oude idealen vielen samen met nieuwe mogelijkheden en zo ontstond het totale concept  We Love to Live Here

En hoe ver ben je met je plan?
“We Love to Live Here  is een veelomvattend plan! Je kunt er jaren over praten, schrijven of tekenen, dat heb ik gedaan, maar ook ben ik nu gewoon begonnen,  door mijn visie en plannen te delen en ik vraag mensen of ze mij willen helpen. Ik heb een geweldig netwerk, met leuke, slimme mensen, die graag mee doen en die ook nog eens ergens verstand van hebben.

Het gaat goed! Er is een stichting opgericht en er is een team aan het ontstaan.”

Wil je mee doen? Bel of mail!